چه موقع ، چه زمانی ، کِی میلیون دادگاه

چه موقع ، چه زمانی ، کِی: میلیون دادگاه رونالدو اسپانیا رونالدو رئال مادرید اخبار ورزشی و نتیجه های مسابقات

گت بلاگز اخبار فرهنگی و هنری فریادرس طبقه کارگر در سینما , کن لوچ

کن لوچ، کارگردان انگلیسی در آخرین فیلمش «من، دنیل بلیک» چنان تصویر مخوفی از انگلیس ارائه می‌کند که چندان با تصویر رویایی مطرح شده است از زندگی راحت و مبتنی بر ر

فریادرس طبقه کارگر در سینما , کن لوچ

کن لوچ؛ فریادرس طبقه کارگر در سینما

عبارات مهم : اخبار

کن لوچ، کارگردان انگلیسی در آخرین فیلمش «من، دنیل بلیک» چنان تصویر مخوفی از انگلیس ارائه می کند که چندان با تصویر رویایی مطرح شده است از زندگی راحت و مبتنی بر رفاه غرب و اروپا تطابق ندارد. البته بیان پرسشها عدیده و طاقت فرسای انگلیس، به هیچ وجه گل درشت و شعاری نیست و لوچ با تجربه سال ها فیلمسازی، حرفش را در قالب قصه ای آشنا و روزانه و فیلمی ناتورالیستی می زند.

من، دنیل بلیک که برنده نخل طلای کن 2016 شد، قصه یک کارگر تقریبا سالخورده را با بازی خوب و همدلی برانگیز دیو جونز روایت می کند که به علت یک حمله قلبی به وسیله دکتر از کار کردن منع می شود، بنابراین تنها راهی که برایش باقی می ماند، دریافت مستمری بیکاری از دولت هست، ولی بروکراسی و سیستم اداری انگلیس بعد از این که دنیل بلیک را تحت فشار معنوی قرار می دهد، درنهایت او را باوجود بیماری قلبی شایسته دریافت مستمری نمی داند. در این میان بلیک در همان اداره سنگ انداز با مادری از طبقه فرودست اجتماع آشنا می شود که جهت ادامه زندگی و تامین مخارج دو فرزند خردسالش نیاز به حمایت دارد، ولی سیستم خردکننده دولتی، رفتاری با او می کند که مشابه آن را با پیرمرد شریفی چون بلیک کرده است.

فریادرس طبقه کارگر در سینما , کن لوچ

در چنین شرایطی که دولت انگلیس تحت لوای قانون، همچون منگنه و دستگاه خردکن از مردمی بی دفاع و بی پناه پذیرایی می کند، تنها چاره کار و راه حل بقا، دستگیری و یاری خود آن آدم هاست. بلیک که چندسالی می شود همسرش را از دست داده، با نگاهی پدرانه به کتی نزدیک می شود و به نوعی در جایگاه پدربزرگ فرزندانش قرار می گیرد و با این که خودش در مرداب بیماری و بیکاری دست و پا می زند، تلاش می کند زندگی نکبت بار این خانواده بی پناه را برایشان قابل تحمل تر کند.

فیلم پر از سکانس هایی است که بدون هیچ تلاشی جهت سانتیمانتالیسم و احساسات گرایی افراطی، تماشاگر را متاثر می کند، ولی آنچه بیش از ابراز احساسات و همراهی و همدردی با شخصیت های گرفتار در بروکراسی دولت اهمیت پیدا می کند، تعجبی است که مخاطب از دیدن انبوه بی خانمان ها و فقرا و نهادهایی چون بانک غذا در کشوری که از مدعیان رفاه شهروندان در دنیاست، نصیبش می شود.

کن لوچ، کارگردان انگلیسی در آخرین فیلمش «من، دنیل بلیک» چنان تصویر مخوفی از انگلیس ارائه می‌کند که چندان با تصویر رویایی مطرح شده است از زندگی راحت و مبتنی بر ر

کن لوچ، فیلمساز چپگرای انگلیسی که 17 ژوئن 1936 به دنیا آمد، سال هاست متعهدانه، فریاد طبقه کارگر و بی خانمانی شهروندان را در بریتانیا نمایندگی می کند و مصائب و پرسشها ناشی از سیستم و واکنش‌ها غلط دولت انگلیس را به تصویر می کشد. لوچ از زبان مردمی حرف می زند زبانشان در برابر واکنش‌ها ظاهرالصلاح ولی باطنی خبیث و مرگبار و بی اعتنا به انسانیت، بند آمده و دستشان هم به جایی جهت دادخواهی بند نیست.

اخبار فرهنگی – جام جم

واژه های کلیدی: اخبار | تصویر | زندگی | سیستم | کارگر | انگلیس | بیکاری | انگلیس | دریافت | انگلیسی | کارگردان

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs